FINANCE

ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളുടെ കടബാധ്യതയക്കുറിച്ച് സി.എസ്.ഇ.എസ്. നടത്തിയ പഠനത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ

13 Nov 2019

കൊച്ചി കേന്ദ്രീകൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സെന്റർ ഫോർ സോഷ്യോ-എക്കണോമിക്ക് ആന്റ് എൻവയണ്മെന്റ് സ്റ്റഡീസ് എന്ന ഗവേഷണസ്ഥാപനം അടുത്തിടെ നടത്തിയ പഠനത്തിൽ കേരളത്തിലെ ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ ദരിദ്രകുടുംബങ്ങളിൽ മൂന്നിലൊന്നും അമിതകടബാധ്യത അനുഭവിക്കുന്നവരാണെന്ന് കണ്ടെത്തി.ഇവർ ഓരോ മാസവും വായ്പാതിരിച്ചടവിനായി വിനിയോഗിക്കേണ്ട തുക ഇവരുടെ മാസവരുമാനത്തെക്കാൾ കൂടുതലാണ്. മറ്റൊരു നാലിലൊന്ന് കുടുംബങ്ങൾ അവരുടെ മാസവരുമാനത്തിന്റെ പകുതി വായ്പാതിരിച്ചടവിനായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരുന്നു.


ഡോ. രാഖി തിമോത്തി, അശ്വതി റിബേക്ക അശോക്, സ്വാതി മോഹനൻ, ബിബിൻ തമ്പി, റംഷാദ് എം. എന്നിവർ വിശദമായ ഫീൽഡ് ഗവേഷണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നടത്തിയ പഠനത്തിൽ കുടുംബ സർവേ, ഫോക്കസ് ഗ്രൂപ്പ് ചർച്ചകൾ, കേസ് സ്റ്റഡികൾ എന്നി മാർഗങ്ങൾ അവലംബിച്ചിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലങ്ങോളമിങ്ങോളമുള്ള പഞ്ചായത്തുകളിലെദരിദ്ര കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്ന് സിസ്റ്റമാറ്റിക്ക് റാൻഡം സാമ്പ്ലിങ്ങ് രീതി ഉപയോഗിച്ച് തെരഞ്ഞെടുത്ത 540 കുടുംബങ്ങൾക്കിടയിലാണ് സർവേ നടത്തിയത്. റേഷൻ കാർഡിന്റെ നിറത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് പഠനം ദരിദ്ര കുടുംബത്തെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്. കേരളത്തിൽ പ്രാബല്യത്തിലുള്ള നാല് റേഷൻ കാർഡുകളിൽ ഏറ്റവും താഴെക്കിടയിലുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന മഞ്ഞ, പിങ്ക് കാർഡുകൾ കൈവശമുള്ളവരെയാണ് പഠനത്തിനായി തെരഞ്ഞെടുത്തത്.

ഗ്രാമീണമേഖലയിലെദരിദ്രകുടുംബങ്ങളിൽ 88 ശതമാനവും കടബാധിതരാണെന്നും പഠനം പറയുന്നു. അതായത് നിലവിൽ വായ്പകളൊന്നുമില്ലാത്ത 12 ശതമാനം ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങളെ കേരളത്തിലെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലുള്ളൂ. പൊതുകാഴ്ചപ്പാടിനെതിരായി, ഇത്തരം കുടുംബങ്ങൾ പലിശക്കാർ, ബന്ധുക്കൾ, സുഹൃത്തുക്ക:ൾ തുടങ്ങിയ അനൗദ്യോഗിക വായ്പാസ്രോതസ്സുകളെക്കാൾ (informal loan sources) കൂടുതലായി ഔദ്യോഗിക വായ്പാസ്രോതസ്സുകളെ (formal loan sources) ആശ്രയിക്കുന്നതായും പഠനം പറയുന്നു. വാണിജ്യ ബാങ്കുകൾ, വായ്പാ സഹകരണ സംഘങ്ങൾ,ബാങ്കിംഗേതര ഫിനാൻഷ്യൽ കമ്പനികൾ (NBFCs), സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികൾ, കുടുംബശ്രീ, മറ്റ് സ്വയം സഹായ സഹകരണ സംഘങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെയാണ് ഔദ്യോഗിക വായ്പാസ്രോതസ്സുകളായി പഠനം നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്. പഠനവിധേയമാക്കിയ കുടുംബങ്ങളിൽ 44 ശതമാനത്തിന് നിലവിൽ ഔദ്യോഗിക വായ്പാസ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് മാത്രമാണ് വായ്പ ഉള്ളത്. 7 ശതമാനത്തിന് അനൗദ്യോഗിക സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് മാത്രവും. 49 ശതമാനം കുടുംബങ്ങൾ ഔദ്യോഗിക സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നും അനൗദ്യോഗിക സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നും ഒരുമിച്ച് നിലവിൽ വായ്പകൾ ഉള്ളവരാണ്.


വായ്പാസ്രോതസ്സുകളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്

തങ്ങളുടെ വായ്പാവശ്യങ്ങൾക്കായി ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ ദരിദ്രകുടുംബങ്ങൾ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി ആശ്രയിക്കുന്ന വായ്പാസ്രോതസ്സുകൾ സഹകരണസ്ഥാപനങ്ങളും കുടുംബശ്രീയുമാണ്. കടബാധിതരായിട്ടുള്ള കുടുംബങ്ങളിൽ പകുതിയോളവും പ്രാഥമിക വായ്പാസഹകരണസംഘങ്ങളിൽ നിന്ന് കടമെടുത്തിട്ടുള്ളവരാണ്. ഏകദേശം ഇത്രയും കുടുംബങ്ങൾ തന്നെ കുടുംബശ്രീ ത്രിഫ്‌റ്റ് വായ്പകളുമെടുത്തിട്ടുണ്ട്. മൂന്നിലൊന്ന് കുടുംബങ്ങൾ കുടുംബശ്രീ ലിങ്കേജ് വായ്പ എടുത്തിട്ടുള്ളവരുമാണ്. ഗ്രാമീണദരിദ്രർക്കിടയിൽ കുടുംബശ്രീ അല്ലാത്ത മറ്റ് സ്വയംസഹായ സഹകരണസംഘങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വായ്പകൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമില്ല. ബാങ്കിംഗേതര ഫിനാൻഷ്യൽ കമ്പനികൾക്കും സംഘവായ്പകൾ വിതരണം ചെയ്യുന്ന സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികൾക്കും പഠനവിധേയമാക്കിയ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ വാണിജ്യബാങ്കുകളെക്കാൾ വേരോട്ടമുണ്ടെന്നും പഠനം കണ്ടെത്തി. 23 ശതമാനം കുടുംബങ്ങൾ ബാങ്കിംഗേതര ഫിനാൻഷ്യൽ കമ്പനികളെയും 25 ശതമാനം കുടുംബങ്ങൾ സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികളെയും ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ, 15 ശതമാനം മാത്രമാണ് പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകളെയും 8 ശതമാനം മാത്രമാണ് സ്വകാര്യ ബാങ്കുകളെയും ആശ്രയിക്കുന്നത്. പഠനവിധേയമാക്കിയ കുടുംബങ്ങളിൽ അഞ്ചിലൊന്ന് ഉയർന്ന പലിശനിരക്കിൽ പലിശക്കാരിൽ നിന്നും 29 ശതമാനം ബന്ധുക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ സുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്നും കടം വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ചിട്ടികൾ, കെ.എസ്.എഫ്.ഇ., ഗ്രാമീണബാങ്കുകൾ (RRBs) എന്നിവയാണ് ഈ വിഭാഗം വായ്പയ്ക്കായി ആശ്രയിക്കുന്ന മറ്റു സ്രോതസ്സുകൾ.

സ്വർണവായ്പയ്ക്ക് ഈ വിഭാഗം ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുള്ള പ്രാധാന്യത്തെയും പഠനം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പഠനവിധേയമാക്കിയ കുടുംബങ്ങളിൽ പത്തിൽ ആറും നിലവിൽ ഒരു സ്വർണവായ്പ എങ്കിലുമുള്ളവരാണ്. സംഘവായ്പകൾക്ക് ഈ വിഭാഗത്തിനിടയിലുള്ള, പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ, സ്വാധീനത്തെയും പഠനം തുറന്നുകാണിക്കുന്നു. കുടുംബശ്രീ, സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികൾ, സ്വയം സഹായസഹകരണസംഘങ്ങൾ, എൻ.ജി.ഒകൾ, ജാതി/മത സംഘടനകൾ എന്നിവയൊക്കെ കേരളത്തിൽ സംഘവായ്പകൾ നൽകുന്നുണ്ട്.


വായ്പാ വിനിയോഗം

വീട് പണി അല്ലെങ്കിൽ വീട് നവീകരണം, ആരോഗ്യാവശ്യങ്ങൾ, മറ്റു കടങ്ങൾ വീട്ടൽ തുടങ്ങിയവയ്ക്കായാണ് പ്രധാനമായും ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന കുടുംബങ്ങൾ വായ്പാത്തുക ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കടബാധിതരിൽ നാലിലൊന്നിലധികം കുടുംബങ്ങൾ വായ്പാത്തുക മറ്റു കടങ്ങൾ തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് ആശങ്കാജനകമാണ്. ഇത്തരം കുടുംബങ്ങൾ കടക്കെണിയിലേക്ക് തള്ളിവീഴപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്. കൃഷി, വ്യവസായം തുടങ്ങി ഉല്പാദനക്ഷമമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി വായ്പാത്തുക ചെലവഴിച്ച കുടുംബങ്ങളുടെ എണ്ണം താരതമ്യേന കുറവും, ഉപഭോഗാവശ്യങ്ങൾക്കായി വായ്പാത്തുക ചെലവഴിച്ച കുടുംബങ്ങളുടെ എണ്ണം താരതമ്യേന കൂടുതലുമാണ്.


കുടുംബശ്രീ - വരുമാനദായകമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത

കേരളസർക്കാരിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ദാരിദ്ര്യനിർമാർജന പദ്ധതിയായിട്ടും, ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കമായിട്ടുള്ളവരിൽ 30 ശതമാനം കുടുംബങ്ങളും കുടുംബശ്രീ ശൃഖലയ്ക്ക് പുറത്താണ്. ഒരു വലിയ വിഭാഗം സ്ത്രീകൾക്കും കുടുംബശ്രീ എന്നത് വായ്പ കിട്ടാനുള്ള ഒരു സ്രോതസ്സോ സർക്കാർ ആനുകൂല്യങ്ങൾ ലഭിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമോ മാത്രമാണ്. ഇതിനു പുറമെ, കുടുംബശ്രീ അംഗങ്ങളിൽ ഒരു വലിയ ശതമാനം കർശനമായ തിരിച്ചടവ് ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു വായ്പയായാണ് ത്രിഫ്‌റ്റ് വായ്പകളെ കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ തിരിച്ചടവുകളിൽ ഏറ്റവും കുറവ് മുൻ‌ഗണന നൽകപ്പെടുന്ന വായ്പകളാണിവ. ത്രിഫ്‌റ്റ് വായ്പകളുടെ ഈ കുറഞ്ഞ തിരിച്ചടവ് നിരക്കും, മുൻവായ്പകൾ തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ കുടുംബശ്രീ വായ്പകളെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ അയൽക്കൂട്ടങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക നിലനിൽപ്പിനെത്തന്നെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുവാനിടയുണ്ട്.

സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ സംരംഭകത്വം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് കുടുംബശ്രീയുടെ ഒരു പ്രധാന ലക്ഷ്യമെങ്കിലും സർവേനടത്തിയകുടുംബങ്ങളിലെകുടുംബശ്രീ അംഗങ്ങളായിട്ടുള്ള സ്ത്രീകളിൽ 12 ശതമാാനം മാത്രമേ തങ്ങളുടെ കുടുംബശ്രീ അയൽക്കൂട്ടംഉല്പാദനക്ഷമമായ എന്തെങ്കിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു എന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ. കുടുംബശ്രീക്ക് ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള സ്വീകാര്യത കണക്കിലെടുത്ത്, കുടുംബശ്രീയുടെ സംരംഭകത്വ വശത്തിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുക എന്നത് മുൻഗണനാടിസ്ഥാനത്തിൽ തന്നെ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതാണ്. കുടുംബശ്രീയെ ഒരു വായ്പാസ്രോതസ്സു മാത്രമായി കാണുന്ന കാഴ്ചപ്പാട് മാറ്റിയെടുക്കാൻ ബോധപൂർവമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. തദ്ദേശസ്വയംഭരണസ്ഥാപനങ്ങളുടെയൂം കുടുംബശ്രീയുടെയും, സഹകരണസ്ഥാപനങ്ങളുടെയും പങ്കാളിത്തത്തോടെ പഞ്ചായത്ത് തലത്തിൽ തൊഴിലും സംരംഭകത്വവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പദ്ധതി ആവിഷ്ക്കരിക്കാവുന്നതാണ്.


സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് സ്ഥാപനങ്ങൾ- മെച്ചപ്പെട്ട നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ ആവശ്യകത

ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികളെ വായ്പാവശ്യങ്ങൾക്കായി ആശ്രയിക്കുന്നതായി പഠനം നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. മൈക്രോഫിനാൻസിന്റെ ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായി, ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം മൈക്രോഫിനാൻസ് ഉപയോക്താക്കൾ മാത്രമേ വായ്പാത്തുക കൃഷിയോ (4 ശതമാനം) സംരംഭങ്ങളോ (3 ശതമാനം) പോലുള്ള വരുമാനദായകമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നുള്ളൂ.

കുടുംബശ്രീ ലിങ്കേജ് വായ്പകളെക്കാൾ പലിശനിരക്കും, തിരിച്ചടവ് സമ്മർദ്ദവും സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികൾക്ക് ആണ് കൂടുതലെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും, വായ്പ ലഭ്യമാകുന്ന വേഗതയും, ലളിതമായ നടപടിക്രമങ്ങളും മൈക്രോഫിനാൻസ് വായ്പകളെ സാധാരണക്കാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാക്കുന്നു. പലിശ നിരക്കിനേക്കാൾ വായ്പകളുടെ ലഭ്യതയും (loan availability) പ്രാപ്യതയുമാണ് (loan accessibility) ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ ദരിദ്രരുടെ വായ്പാ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ സ്വാധീനിക്കുന്നതെന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

റിസർവ് ബാങ്കിന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ പാലിക്കാതെയും രജിസ്ട്രേഷൻ ഇല്ലാതെയും പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികളും കേരളത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരാൾക്ക് രണ്ട് സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികളിൽ കൂടുതൽ വായ്പ എടുക്കാൻ പാടില്ലയെന്ന റിസർവ് ബാങ്ക് നിബന്ധനയ്ക്ക് വിപരീതമായി, അഞ്ച് സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികളിൽ നിന്ന് വരെ വായ്പയുള്ള സ്ത്രീകളെ സർവേയ്ക്കിടയിൽ കണ്ടുമുട്ടുകയുണ്ടായി. മിക്ക സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് സ്ഥാപനങ്ങളും ഫാൻ, പാത്രങ്ങൾ, ഫോൺ, മിക്സി, സൗരോർജ വിളക്ക്, എമർജൻസി വിളക്ക്, വാട്ടർ പ്യൂരിഫയർ തുടങ്ങിയ ഉപഭോഗവസ്തുക്കൾ തവണവ്യവസ്ഥയിൽ നൽകുന്നുണ്ട്. ചില സ്ഥാപനങ്ങൾ വായ്പ നൽകുന്നതിനുള്ള മുന്നുപാധിയായി ഇത്തരം ഉപഭോഗ വസ്തുക്കൾ സംഘങ്ങൾക്ക് മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നതായും മനസിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നത് വായ്പ നൽകുന്നതിനുള്ള ഉപാധിയാക്കുന്ന സമീപനത്തെ തടയാനായി കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾക്ക് രൂപം നൽകണം.


ഇത്തരം കമ്പനികളിൽ നിന്ന് കടം വാങ്ങുന്ന പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീകളുടെ അറിവില്ലായ്മയുടെയും പണത്തിനായുള്ള അവരുടെ അടിയന്തിരാവശ്യങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഈ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെ പഠനം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ ലാഭം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനും, ഉപഭോക്താക്കളുടെ എണ്ണം വിപുലമാക്കുന്നതിനും നിയമപരമല്ലാത്ത ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ട്. ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് പരിഹാരം കാണണമെങ്കിൽ, മൈക്രോഫിനാൻസ് സംഘവായ്പകൾക്ക് മേൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഔദ്യോഗിക നിയന്ത്രണങ്ങളെക്കുറിച്ച് സ്ത്രീകൾക്ക് അറിവുണ്ടാകണം. ഇവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങ:ൾ നിരീക്ഷിക്കാനും, നിയന്ത്രണങ്ങൾ പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനുമായി സംസ്ഥാനതലത്തിൽ ഒരു സംവിധാനം ഉണ്ടാകണമെന്നും പഠനം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. സംഘാംഗങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ഓറിയന്റേഷനും മെച്ചപ്പെടുത്തണം. ഇതിനാവശ്യമായ മൊഡ്യൂൾ ലളിതമായ ഭാഷയിൽ പ്രാദേശിക പ്രത്യേകതകൾക്കനുയോജ്യമായി ഉണ്ടാക്കാൻ റിസർവ് ബാങ്കിന് മുൻകൈ എടുക്കാവുന്നതാണ്. മൈക്രോഫിനാൻസ് ദാതാക്കൾ അവരുടെ ലാഭത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം സംഘാംഗങ്ങളുടെ ശേഷിയും നൈപുണ്യവും വർധിപ്പിക്കാനായി മാറ്റിവെക്കണമെന്നത് നിർബന്ധമാക്കാമെന്നും പഠനം നിർദേശിക്കുന്നു.


അമിത കടബാധ്യതയുള്ള കുടുംബങ്ങൾക്കായി പ്രത്യേക പാക്കേജ്

എല്ലാ പഞ്ചായത്തുകളിലും കടക്കെണിയിലകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളെ കണ്ടെത്തി അവരെ രക്ഷിക്കാനായി പ്രത്യേക പാക്കേജുകൾക്ക് രൂപം നൽകാവുന്നതാണ്. കുടുംബങ്ങളുടെ കടബാധ്യതയും, വരുമാനവും, സ്വത്തുക്കളും ഒക്കെ കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ട് കുടുംബങ്ങളുടെ കടബാധ്യത കണക്കാക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മാനദണ്ഡം വികസിപ്പിക്കണമെന്ന് പഠനം നിർദേശിക്കുന്നു. പ്രാദേശികമായ ജനപ്രതിനിധികൾക്ക് പോലും തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്തെ കുടുംബങ്ങളുടെ കടാബാധ്യതയെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലാത്ത അവസ്ഥ ഉണ്ട്. തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്ന വായ്പാസംവിധാനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഇവരിൽ പലരും അജ്ഞരാണ്. സാധാരണക്കാരെ കടക്കെണിയിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നതിനും, വിവിധ സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും പലിശക്കാരുടെയും ചൂഷണങ്ങളിൽ നിന്നും അവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിനും, പ്രാദേശിക സർക്കാരിന് ഇവയെപ്പറ്റിയെല്ലാം പ്രാഥമികമായ ധാരണയെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് പഠനം പറയുന്നു.


വ്യക്തികളുടെ സാമ്പത്തികം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ശേഷി വർധിപ്പിക്കുക

ആവശ്യമായ സാമ്പത്തികസാക്ഷരതയ്ക്കും മെച്ചപ്പെട്ട സാമ്പത്തികസ്രോതസ്സുകളിലേക്കുള്ള പ്രാപ്യതയ്ക്കും ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ ദരിദ്രരുടെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കും. വായ്പാ ഉപാധികളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വിഭാഗത്തിന്റെ അറിവ് പരിമിതമാണെന്ന് പഠനം പറയുന്നു. വായ്പാകാലാവധി, പലിശനിരക്ക്, തിരിച്ചടവ് രീതി തുടങ്ങി വായ്പയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അടിസ്ഥാന വിവരങ്ങളെക്കുറിച്ച് പോലും പലരും അജ്ഞരാണെന്ന് പഠനത്തിൽ കാണുകയുണ്ടായി. സ്വർണവായ്പ, ത്രിഫ്‌റ്റ് വായ്പ, പലിശക്കാരിൽ നിന്നുള്ള വായ്പ എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിലാണ് ഈ അജ്ഞത കൂടുതൽ. കുടുംബശ്രീ ത്രിഫ്റ്റ് വായ്പ എടുത്തവരിൽ മൂന്നിൽ രണ്ട് കുടുംബങ്ങൾക്കും തിരിച്ചടവ് തുകയെക്കുറിച്ചും, മൂന്നിലൊന്ന് കുടുംബങ്ങൾക്ക് വായ്പാകാലാവധിയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായ ധാരണകളില്ല. സഹകരണ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നോ വാണിജ്യബാങ്കുകളിൽ നിന്നോ വായ്പ എടുത്തവരിൽ നാലിലൊന്ന് കുടുംബങ്ങൾ മാസത്തവണ എത്രയെന്നതിനെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ ധാരണയില്ലാത്തവരാണ്. ഇതിനു പുറമെ, കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തികാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും, തങ്ങളുടെ തിരിച്ചടവ് ശേഷിയെക്കുറിച്ചും പലരും അജ്ഞരാണ്. ഓരോ വായ്പാസ്രോതസ്സിൽ നിന്നും എടുക്കുന്ന വായ്പകളെക്കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാനവിവരങ്ങൾ മനസിലാക്കുന്നതിനും, തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തികാവസ്ഥ തിരിച്ചറിയുന്നതിനുമുള്ള ശേഷി ഈ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ വികസിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയിലേക്കാണ് ഇതെല്ലാം വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ശേഷികൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ കുടുംബശ്രീക്ക് വലിയ പങ്കു വഹിക്കാൻ സാധിക്കും. ഇതിനായി ഒരു മൊഡ്യൂൾ സംസ്ഥാനസർക്കാരിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വികസിപ്പിക്കുന്നത് ആലോചിക്കാമെന്നും പഠനം പറയുന്നു.


വായ്പകളുടെ ലിംഗപരമായ വശങ്ങൾ

കേരളത്തിന്റെ ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളുടെ പേരിൽ പുരുഷന്മാരുടെ പേരിലുള്ളതിനേക്കാൾ 2.5 ഇരട്ടി വായ്പകൾ ഉണ്ടെന്ന് പഠനം പറയുന്നു. കുടുംബശ്രീ, സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികൾ തുടങ്ങിയവയുടെ സംഘവായ്പകൾ സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രമേ ലഭ്യമാകുന്നുള്ളൂ എന്നതുകൊണ്ടാകാം ഇത്ര വലിയൊരു വ്യത്യാസം നിലനിൽക്കുന്നത്. പക്ഷേ സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രമായി ലഭ്യമാകുന്ന ഇത്തരം വായ്പകൾ പോലും എങ്ങനെ വിനിയോഗിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് കുറഞ്ഞ അധികാരം മാത്രമേയുള്ളൂവെന്നത് ആശങ്കാജനകമായ കാര്യമാണ്. സംഘവായ്പകൾ എടുത്തിട്ടുള്ള സ്ത്രീകളിൽ 10 ശതമാനത്തിൽ താഴെ മാത്രമേ ഈ വായ്പ എടുക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന തീരുമാനം ഒറ്റക്കെടുത്തിട്ടുള്ളൂവെന്ന് പഠനം പറയുന്നു. പൊതുവേ ഇത്തരം വായ്പകൾ എടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കന്മാരുമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നുവെന്നും പഠനത്തിൽ വ്യക്തമായി. 50 ശതമാനം സ്ത്രീകൾക്കും തങ്ങളുടെ പേരിലുള്ള സംഘവായ്പ എങ്ങനെ വിനിയോഗിക്കണമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിൽ യാതൊരു പങ്കുമില്ല. സ്വകാര്യ മൈക്രോഫിനാൻസ് കമ്പനികളുടെ സംഘങ്ങളിൽ അംഗങ്ങളായിട്ടുള്ള പകുതിയോളം സ്ത്രീകൾക്കും സാമ്പത്തികവും സാമൂഹ്യവുമായ യാതൊരു ശാക്തീകരണവും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ലായെന്നും പഠനം പറയുന്നു.


വായ്പ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന വിധം

കടബാധിതരിൽ നാലിൽ മൂന്ന് കുടുംബങ്ങളും വായ്പാതവണകൾ അടച്ചതിനു ശേഷം മറ്റു വീട്ടുചെലവുകൾക്കുള്ള പണം കണ്ടെത്താൻ വിഷമിക്കുന്നവരാണെന്നും പഠനം പറയുന്നു. ഇത്രത്തോളം കുടുംബങ്ങൾ തന്നെ, തങ്ങളുടെ കടബാധ്യത കൈകാര്യം ചെയ്യാനായി കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ത്യാഗമെങ്കിലും സഹിച്ചിട്ടുള്ളവരാണ്. കടബാധ്യത തീർക്കാനായി കൂടുതൽ സമയം ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നതും (50%), ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഗുണമേന്മ കുറയ്ക്കുന്നതും (56%), ഭക്ഷണത്തിന്റെ അളവ് കുറയ്ക്കുന്നതും (41%) ഇത്തരം ത്യാഗങ്ങളിൽ പെടുന്നു. മൂന്നിലൊന്നിൽ കൂടുതൽ കുടുംബങ്ങൾ ഒരു വായ്പ തിരിച്ചടയ്ക്കാനായി മറ്റ് വായ്പകൾ കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ എടുത്തിട്ടുള്ളവരാണ്. വായ്പകളിൽ നിന്ന് വായ്പകളിലേക്ക് തള്ളിവീഴ്ത്തപ്പെടുന്ന കടക്കെണിയെ ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നു.


സഹകരണസംഘങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുക

ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്നവരുടെ ജീവിതത്തിൽ സഹകരണസ്ഥാപനങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് കണക്കിലെടുത്ത്, ബാങ്കിംഗ് മേഖലയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ അവയെ പ്രാദേശിക സമ്പദ്ഘടന വികസിപ്പിക്കാനുള്ള ഇടപെടലുകൾ നടത്താനായി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാം. ഇത്തരം ഇടപെടലുകളുടെ നല്ല മാതൃകകൾ സംസ്ഥാനതലത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി വെക്കാം. വായ്പാസഹകരണസ്ഥാപനങ്ങളുടെ കുറഞ്ഞ തിരിച്ചടവ് നിരക്കും, കൃത്യമല്ലാത്ത തിരിച്ചടവ് രീതിയും പ്രത്യേക പരിഗണന അർഹിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളാണ്. ഗ്രാമീണമേഖലയിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കാവസ്ഥയിലുള്ളവരുടെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട വായ്പാസ്രോതസ്സാണെങ്കിലും തിരിച്ചടവിൽ കുറഞ്ഞ പരിഗണനയേ ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് നൽകപ്പെടുന്നുള്ളൂ. പഠനസംഘം സന്ദർശിച്ച എല്ലാ സഹകരണസ്ഥാപനങ്ങളിലെയും തിരിച്ചടവ് നിരക്ക് 10 ശതമാനത്തിനും 25 ശതമാനത്തിനും ഇടയിൽ മാത്രമായിരുന്നു. സഹകരണസ്ഥാപനങ്ങളുടെ വായ്പാതിരിച്ചടവ് മാറ്റിമാറ്റി വെക്കുന്ന പ്രവണത നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തണം. ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങൾ സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമായി നിലനിന്നു പോകേണ്ടത്തങ്ങൾക്കും വേണ്ടി കൂടിയാണെന്ന് വായ്പയെടുക്കുന്ന പാവപ്പെട്ട ജനങ്ങളെ ലളിതമായ ഭാഷയിൽ നിരന്തരം ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ ഈ പ്രതിസന്ധിക്ക് ഒരു പരിധിവരെ പരിഹാരം കാണാൻ സാധിച്ചേക്കാം.

For details:  Contact Aswathi Rebecca Asok- 9958525385

Alternative contact number: 0484 2808108

Mail id: csesindia@gmail.com

Opinion



Related News


Special Story